انجمن ملی طیور ایران


هنرمندانی به نام Alexei Lyapunov و Lena Ehrlich با کاغذ طرح‌هایی درست کرده‌اند که هر انسانی با دیدن اون ها به وجد می یاد. اکثر این طرح‌ها آدم‌ها رو در موقعیت‌های مختلفی در زندگی...

نوشته ۴۳ طرح شگفت‌انگیز خلاقانه با کاغذ! اولین بار در عجیب‌ترین پدیدار شد.

درباره : طیور

امیر امامی

امیر امامی

من امیر هستم، موسس این سایت. ۲۸ سال سن دارم و از سال ۲۰۱۰ به صورت حرفه‌ای به فعالیت‌های مربوط به وبمستری می‌پردازم. در حال حاضر به طراحی و بهینه‌سازی سایت‌های وردپرسی مشغولم. امیدوارم از مطالب لذت ببرید، منتظر خوندن نظراتتون هستم.

درباره : طیور

سهام اروپا و آسیا افت کردندپول‌نیوزسقوط شدید قیمت نفت در روز سه‌شنبه و تداوم آن در روز چهارشنبه و به دنبال آن، تشدید نگرانی‌ها در مورد کند شدن اقتصاد جهان، سهام آسیا و اروپا را تحت فشار قرار داد.
داده‌های تاجران اروپایی نشان می‌دهد که سهام این قاره در مقادیر پایین‌تری برای معاملات باز شده‌اند. فوتسی انگلیس ۰.۴ درصد، داکس آلمان ۰.۳ درصد و کاک فرانسه ۰.۵ درصد از ارزش خود را با آغاز معاملات روز چهارشنبه از دست داده‌اند.

قیمت‌های نفت دیروز بدترین سقوط یک روزه خود در بیش از ۳ سال اخیر را تجربه کردند و حدود ۷ درصد سقوط کردند.

قیمت‌های نفت امروز هم به افت خود ادامه دادند و قیمت نفت آمریکا تا ۵۴.۷۵ دلار و برنت تا ۶۴.۶۱ دلار، پایین آمد.

نگرانی‌ها در مورد رشد اقتصادی جهان باعث شد که گسترده‌ترین شاخص سهام آسیا اقیانوسیه ام‌اس‌سی‌آی (بدون سهام ژاپن) ۰.۵ درصد افت کند.

شاخص هانگ‌سنگ هنگ‌کنگ ۰.۵۵ درصد و کامپوزیت شانگهای ۰.۹ درصد افت کردند.

در استرالیا شاخص ای‌اس‌اکس۲۰۰ با سقوط سنگین ۱.۷۴ درصدی روبرو شد، درحالی‌که کوسپی کره‌جنوبی تنها ۰.۱۵ درصد افت کرد.

تنها در ژاپن بازار سهام توانست بر خلاف روال افت بازارهای جهانی عمل کند و شاخص نیکی ۰.۱۶ درصد افزایش یافت.

سقوط قیمت نفت به سست شدن پایه‌های اقتصاد جهان تاکید دارد.

در ژاپن داده‌ها نشان داد که سومین اقتصاد بزرگ جهان در ربع سوم سال، رشد اقتصادی منفی داشته است. همچنین چین، اروپا و آلمان هم با افت رشد خود مواجه شده‌اند.

در بازار ارز، پوند انگلیس با امیدهای لحظه آخری برای توافق برگزیت، رشد کرد و با ۰.۱ درصد افزایش، نرخ خود را در برابر دلار به ۱.۱۲۱۶ رسید.

شاخص دلار در برابر ۶ ارز مهم جهان ۰.۱۵ درصد افت کرد و به ۹۷.۱۳۸ واحد رسید.

درباره : طیور

سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری­ از لغو ۵۴ مجوز، تعلیق مجوز ۱۳۷ دفتر خدمات مسافرت هوایی خبر داد.

مجوز 54 دفتر خدمات مسافرت هوایی لغو و 137 دفتر تعلیق شد

پول‌نیوزسخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری­ از لغو ۵۴ مجوز، تعلیق مجوز ۱۳۷ دفتر خدمات مسافرت هوایی و ۳۱۰ سایت غیر مجاز در نیمه نخست­ امسال خبر داد.
به گزارش گروه حمل و نقل پول‌نیوز، رضا جعفر زاده گفت:­ در بازرسی های مستمر و موردی کارشناسان دفتر نظارت سازمان هواپیمایی کشوری از دفاتر خدمات مسافرت هوایی تهران و نیز سایر شهرستان ها،­ مواردی از جمله ­­تمدید نکردن ضمانت نامه، عدم احراز شرایط راه اندازی پس از تعلیق در مدت تعیین شده و از همه مهمتر­­توجه نداشتن­ به اخطارها و دستورالعمل های سازمان،​ منجر به لغو و تعدیل تعدادی از دفاتر خدمات مسافرت هوایی شد.

وی با بیان اینکه در ایام اربعین امسال تخلفات ۵ مورد از دفاتر خدمات مسافرت هوایی منجر به تعلیق شد، افزود: در شش ماهه امسال تعداد ۳۱۰ سایت فروش غیرمجاز بلیت با معرفی سازمان هواپیمایی کشوری به مراجع ذیصلاح فیلتر شد.

جعفر زاده­ تصریح کرد: به­ ۵۴ مورد شکایت از طریق سامانه شهرراه، ۱۸ مورد شکایت مربوط به سازمان بازرسی، ۱۶۰۵ مورد شکایت در سامانه حقوق مسافر سازمان هواپیمایی کشوری، ۱۵۸۲ شکایت به صورت حضوری و ۶۳۳۰ شکایت به صورت تلفنی رسیدگی شده است.

سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری همچنین به مسافران توصیه کرد برای خرید بلیت از طرق منابع معتبر اعم از دفاتر و سایت های دارای مجوز که­ فهرست­ آنها روی پرتال سازمان قابل دسترسی است اقدام کنند و در صورت داشتن هرگونه شکایت موضوع را از طریق سامانه حقوق مسافر به این سازمان اعلام کنند.

درباره : طیور

در جهان تعدادی کشور بسیار کوچک است که شاید تاکنون اسم آن‌ها را هم نشنیده باشید. کشورهایی که شاید کوچک و جمعیت کمی داشته باشند، و این باعث شده باشد که درباره آن‌ها چیزی ندانید اما آن‌ها در این جهان وجود دارند. در اینجا ما ۱۰ مورد از آن‌ها را به شما معرفی می‌کنیم.

۱۰- وانواتو

vanutu-small-country

جمعیت: ۲۴۳۳۰۰
مساحت: ۱۲۱۸۸ کیلومترمربع
پایتخت: پورت ویلا
در اینجا ۹۰ درصد مردم به فروش ماهی برای گذاران زندگی مشغولند و ۸۰ درصد از جمعیت در روستاهای دورافتاده زندگی می‌کنند. غواصی از جاذبه‌های اصلی توریستی است. صادرات وانوآتو را نارگیل، ماهی و کاکائو تشکیل می‌دهند. انگلیسی و فرانسوی از زبان‌های رسمی به حساب می‌آیند.

۹- نائورو

nauru-small-country

جمعیت: ۱۴۰۱۹
مساحت: ۲۰ کیلومترمربع
مرکز: آرون
نائورو زمانی مستعمره امپراطوری آلمان بود. پارلمان ۱۸ نفره با رأی تمامی افراد بالغ هر سه سال انتخاب می‌‏گردد. مردم در ماه‌های نوامبر تا فوریه به جمع‌آوری آب باران می‌پردازند زیرا آب شرب در این کشور بسیار کمیاب است. در این کشور نیروی مسلحی وجود ندارد و استرالیا مسئول دفاع از نائورو است.

۸- تووالو

tuvalu-small-country

جمعیت: ۱۲۳۷۳
مساحت: ۲۵ کیلومترمربع
مرکز: فونافوتی
تووالو کشوری جزیره‌ای در اقیانوس آرام است. این جزیره که در گروه جزایر پلی‌نزی قرار دارد، سابقا جزایر الیس نامیده می‌شده‌ است. این کشور در قرن نوزدهم میلادی مستعمره انگلیس شد و در سال ۱۹۷۸ استقلال خود را به دست آورد. حکمران را ملکه انگلیس با پیشنهاد نخست‌وزیر تووالو انتخاب می‌کند. مجلس نمایندگان این کشور ۱۵ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای چهارساله انتخاب می‌شوند. این کشور که تماما مسطح است، هیچ نقطه‌ای با ارتفاعی بیش از ۴.۵ متر ندارد. به همین دلیل مسئله گرم شدن جهانی به معضلی مهم برای این کشور تبدیل شده‌است.

۷- کومور

comoros-number-7

جمعیت: ۷۹۸۰۰۰
مساحت: ۲۲۳۵ کیلومترمربع
مرکز: Moroni
کومور یک کشور جزیره‌ای در آفریقا، بین موزامبیک و ماداگاسکار در اقیانوس هند واقع شده است. زمانی یک مستعمره فرانسه بود و در حال حاضر حدود ۳۰۰.۰۰۰ نفر فرانسوی در کومور زندگی می‌کنند. ۹۸ درصد از جمعیت این کشور مسلمان است.

۶- Guernsey

guernsey-small-country

جمعیت: ۶۵۵۷۳
مساحت: ۷۷ کیلومترمربع
پایتخت: سنت پیتر پورت
جزیره‌ای پر از صخره‌های شیب‌دار، به خصوص در جنوب آن، که مکانی مناسب برای دامپروری و باغبانی به وجود آورده است. این جزیره مقصد توریست‌های دوست‌دار طبیعت و پرندگان است. آب و هوای این منطقه تقریبا مدیترانه‌ای و درجه حرارت آن به ندرت به زیر صفر و در تابستان‌ها هم کمتر به بیش از ۲۰ درجه می‌رسد، در نتیجه این جزیره مکان مناسبی برای رشد درخت سرو، موز و نخل است.

۵- جزیره مرد

isle-of-man-small-country

جمعیت: ۸۰۰۸۵
مساحت: ۸۷۸ کیلومترمربع
مرکز: داگلاس
جزیره مرد بین بریتانیا و ایرلند، در دریای ایرلند است. منبع اصلی درآمد آن‌ها گردشگری است. قدمت زندگی مردم در این جزیره به ۶۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می‌رسد.

۴- توکلائو

tokelau-small-country

جمعیت: ۱۴۱۶
مساحت: ۱۳ کیلومترمربع
مرکز: ندارد
توکلائو یک کشور با حداقل درآمد در جهان است. بنابراین، مردمانش بیشتر با کمک‌های نیوزیلند زندگی می‌کنند. ۹۶% از جمعیت توکلائو مسیحی هستند.

۳- جزایر کوک

cook-islands-number-3

جمعیت: ۱۹۵۶۹
مساحت: ۲۳۵ کیلومترمربع
مرکز: Avarua
جزایر کوک سالانه پذیرای ۹۰۰۰۰ گردشگر است. بنابراین گردشگری، صنعت و منبع اصلی درآمد ساکنانش است. از دیگر منابع درآمد صادرات غذاهای دریایی و میوه می‌باشد.

۲- جزایر پیتکرن

pitcairn-islands-small-island

جمعیت: ۵۰
مساحت: ۴۷ کیلومترمربع
مرکز: آدم هوستون
جزایر پیتکرن یک مجمع‌الجزایر آتشفشانی شامل چهار جزیره، که قبلا مستعمره انگلیس بودند، می‌باشد. زبان رسمی آن‌ها انگلیسی و تاهیتی است. در سال‌های اخیر کلیساهای این جزیره را بسته‌اند چرا که تنها هشت نفر در هر هفته برای عبادت به آن‌ها مراجعه می‌کردند. همچنین این جزیره فقط یک رستوران دارد.

۱- ناگورنو قره‌باغ

soviet-republic-unknown

جمعیت: ۱۱۰۰۰۰
مساحت: ۴۴۰۰ کیلومترمربع
مرکز: استپاناکرت
این جمهوری بین ارمنستان و آذربایجان قرار دارد، این منطقه یکی از مناطقیست که در جنگ قره‌باغ در فواصل سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ در آن به شدت مین‌گذاری شده است، هنوز هیچ کشوری این کشور را به رسمیت نمی‌شناسد، در جایی که ۹۵ درصد از جمعیت ارمنی است و ما بقی یونانیان و کرد‌ها هستند. (به خاطر اینکه این منطقه در واقع یک کشور نیست، خواستم از مطلب حذفش کنم، اما ترجیح دادم بمونه و در موردش بخونید)

افتضاح! بد! بد نیست! خوب! عالی!
۶۷٫۹% ۰% ۳٫۶% ۰% ۲۸٫۶%
درباره : طیور

مرکز آینده پژوهشی بیمه پول‌نیوزمرکز آینده پژوهی شرکت سهامی  بیمه “ما” در چهار محور پژوهش ، خلق ایده، ترویج آموزش و شتاب دهی کسب و کار فعالیت خود را آغاز کرد.
به گزارش گروه بانک و بیمه پول‌نیوز، حجت بهاری فر مدیرعامل شرکت ضمن اعلام خبر  راه اندازی مرکز آینده پژوهشی بیمه “ما” گفت: این مرکز به منظور ترسیم مسیر  آینده  شرکت  و تحقق پیشتازی در صنعت  طراحی و راه اندازی شده است.

وی افزود:  مرکز آینده­پژوهی با هدف شناخت و درک مسائل نوظهور در صنعت بیمه و نحوه برخورد با آنها، مطالعه  در خصوص رشد فناوری در آینده و بهره­گیری از آن برای انجام تحقیقات کاربردی و پذیرش و درک اهمیت ایده‌ها برای خلق و شکل دهی آینده‌ای برتر و مطلوب طراحی شده و زیر نظر معاونت برنامه­ریزی و فناوری شرکت ماموریت خود را به انجام خواهد رساند.

وی در ادامه خاطرنشان کرد:  هدف از تاسیس این مرکز ، دعوت از اساتید خبره و همکاران با تجربه است تا بتوانیم در کنار نیروهای جوان، علمی و انعطاف پذیر ، ارائه دهنده طرح های نوین بوده  و در کارهای جدید پیشتاز باشیم. این مرکز با بهره­گیری از اتاق فکر و هسته­های پژوهشی طراحی  و در چهار محور پژوهش ، خلق ایده، ترویج و آموزش و شتابدهی کسب و کار  فعالیت خود را آغاز کرده است. 

درباره : طیور

با ما همراه باشید با یکی از جذاب‌ترین مطالبی که درباره کیهان نوشته شده.

۸- داغ‌ترین جای دنیا کجاست؟

داغ

برای سفر به داغ‌ترین منطقه کیهان ابتدا باید از خورشید گذشت، قلب آتشین منظومه شمسی. با دمای سطحی ۵۸۰۰ کلوین، خورشید ما از سردی فاصله زیادی دارد؛ اما این دما به هیچ وجه یک رکورد کیهانی به شمار نمی‌رود. ستارگان ابرغول آبی که جرم سنگینشان با فشردن هسته ستاره، کوره‌ای هسته‌ای را درون آن‌ها به وجود می‌آورد؛ بیش از ۵۰ هزار کلوین حرارت دارند.

حتی این غول‌های کیهانی در مقابل کوتوله‌های سفید سر تعظیم فرود می‌آورند؛ کره‌های متراکمی از گرما که باقی‌مانده سوختن یک ستاره هستند. یکی از همین کوره‌های کیهانی به نام HD۶۲۱۶۶ حرارتی معادل ۲۰۰ هزار کلوین دارد. گرمای سوزانی که به تنهایی سحابی وسیعی را توسط جو نورانی خود روشن می‌کند.

با فرو رفتن به درون یک ستاره، این گرمای جهنمی باز هم افزایش می‌یابد. دمای هسته ابرستارگان می‌تواند از یک میلیارد کلوین فرا‌تر باشد. برای یک ستاره پایدار از نظر تئوری، حد بالای این دما معادل ۶ میلیارد کلوین است. در چنین دمایی ماده موجود در ستاره شروع به تابش فوتون‌هایی با انرژی فوق‌العاده بالا می‌کند. سطح انرژی این فوتون‌ها به اندازه‌ای خطرناک است که ممکن است با برخورد آن‌ها به یکدیگر، الکترون و پوزیترون تولید شود. نتیجه این فرایند یک واکنش زنجیره‌ای است که منجر به از بین رفتن ستاره طی انفجاری بسیار بزرگ می‌شود.

نخستین مورد مشکوک از مشاهده چنین «ابرنواختر ناپایدار» مربوط به سال ۲۰۰۷ است؛ زمانی‌که یک انفجار روشن و بلند مدت استثنائی مشاهده شد. رخدادی که باعث شد اختر‌شناسان، در محاسبات خود در مورد امکان وجود ستارگانی به مراتب بزرگ‌تر از آنچه که قبلا تصور می‌کردند، تجدید نظر کنند.

در طی عمر یک ابرنواختر، دمای ستاره ممکن است برای مدت کوتاهی به بیش از ۶ میلیارد کلوین برسد. در سال ۱۹۸۷، یک انفجار ستاره‌ای در ابر بزرگ ماژلانی دیده شد که نوترینوهای ساطع شده از قلب آنکه بر روی زمین ردیابی شد، بیانگر دمای داخلی معادل ۲۰۰ میلیارد کلوین بودند.

ده به توان بی‌‌‌نهایت
با تمام این اوصاف، حتی این دما هم در مقایسه با چیزی که یک انفجار پرتو گاما را ایجاد می‌کند، رکورد محسوب نمی‌شود! هر روز یک یا دو مورد از این تلالوهای کوتاه مدت پر انرژی توسط تلسکوپ‌های مخصوص ردیابی می‌شود. اختر‌شناسان اعتقاد دارند که در صورت فلکی اکلیل شمالی، نشانه‌هایی از تولد سیاه‌چاله‌ها وجود دارد. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که هسته یک ستاره عظیم فرو می‌پاشد، یا وقتی‌که دو ستاره نوترونی فوق چگال با یکدیگر برخورد می‌کنند. در اثر این اتفاق، انرژی گرانشی به نحوی به دسته‌ای از پرتو گاما و تابش‌های دیگر تبدیل می‌شود. با وجود اینکه جزئیات این فرایند کماکان ناشناخته است، کره آتشینی از ذرات نسبیتی طی آن ایجاد می‌شود که حرارت آن به یک تریلیون (هر تریلیون معادل ۱۰ به توان ۱۲ است) کلوین می‌رسد.

اما در همین سیاره زمین، جهنمی مصنوعی وجود دارد که از تمام عالم داغ‌تر است: یک محفظه آشکارساز که ۱۰۰ متر زیر زمین و در نزدیکی ژنو قرار دارد. دانشمندان این آزمایشگاه بین ۸ نوامبر تا ۶ دسامبر ۲۰۱۰، هسته‌های عنصر سرب را در برخورددهنده بزرگ هادرونی (ال. اچ. سی) به یکدیگر کوباندند. هدف از این آزمایش، شبیه‌سازی لحظات نخست پس از مهبانگ بود. نتیجه این آزمایش بالا‌ترین دمایی بود که تاکنون بر روی زمین ثبت شده است، کره آتشینی از ذرات زیراتمی که دمایی معادل چندین تریلیون کلوین داشت.

این آزمایش سرنخ‌هایی به دانشمندان داد تا دریابند که داغ‌ترین نقطه عالم در کجا قرار دارد. البته این نقطه داغ مربوط به حال حاضر نیست، بلکه متعلق به زمانی در گذشته است. با نگاه کردن به قلب مهبانگ، نقطه فشرده‌ای از دما و چگالی که جهان ما از آنجا آغاز شد، دانشمندان تلاش کردند که حداکثر دمای عالم را تخمین بزنند. بر اساس درک فعلی ما از فیزیک عالم، این عدد در محدوده ۱۰ به توان ۳۲ قرار دارد؛ یعنی چند میلیون میلیارد میلیارد میلیارد کلوین!

۷- سرد‌ترین جای دنیا کجاست؟

سرد

فضا به خودی خود سرد یا گرم نیست. بدون وجود ماده‌ای با تغییرات حرارتی، دما هیچ معنایی ندارد. اما تعداد بسیار زیادی نقطه سرد در فضا وجود دارد.

سرد‌ترین نقطه شناخته شده در منظومه شمسی، چندان از زمین دور نیست. در سال ۲۰۰۹ مدارگرد اکتشافی ناسا دهانه‌ای را در نزدیکی قطب جنوب ماه شناسایی کرد که همواره در بخش سایه ماه قرار دارد. دمای این منطقه تنها ۳۳ کلوین (۲۴۰- درجه سانتی‌گراد) است؛ دمایی به مراتب سرد‌تر از هر دمایی که بر روی پلوتوی سرد و تاریک اندازه‌گیری شده است. با ادامه کاوش‌ها و بهبود وسایل اندازه‌گیری، این رکورد ممکن است به نقطه دیگری در منظومه شمسی منتقل شود. قمر سیاره‌ای غیر از زمین و یا شاید سیاره کوتوله دیگری که به مراتب دور‌تر از پلوتو نسبت به خورشید قرار دارد. سیاره‌ای که شاید دهانه‌های آتشفشانی پوشیده و سرد مختص به خود را داشته باشد.

اما در ماورای منظومه شمسی، صخره‌های به مراتب سردتری وجود دارد. احتمالا سرد‌ترین این سیارک‌های تنها و آواره در فضاهای خالی بین کهکشانی قرار گرفته‌اند. دمای این نقاط که تنها توسط تابش ضعیف زمینه کیهانی به جا مانده از مهبانگ و اندک نور ستارگان دوردست گرم می‌شوند، احتمالا نباید بیشتر از ۳ کلوین باشد.

از آنجایی‌که تابش زمینه کیهانی با دمای ۲.۷ کلوین در تمام عالم پراکنده است، ممکن است تصور کنید که هیچ جایی نمی‌تواند سرد‌تر از این دما وجود داشته باشد. اما بر خلاف تصور شما، یک توده گازی به نام سحابی بومرنگ که ۵ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد، دمایی تنها برابر ۱ کلوین دارد. این سحابی به سرعت در حال گسترش است که باعث می‌شود گاز موجود در آن به طرز موثری سرد شود؛ فرایندی که مشابه سیستم خنک‌کننده یک یخچال خانگی یا دستگاه تهویه مطبوع است.

با وجود اینکه سحابی بومرنگ به عنوان سرد‌ترین جسم طبیعی کشف شده شناخته می‌شود، جایی بر روی زمین وجود دارد که در آنجا انسان روی دست طبیعت بلند شده است. در سال ۲۰۰۳ دانشمندان موفق شدند در یکی از آزمایشگاه‌های موسسه فناوری ماساچوست (ام.‌ای. تی)، ابری از اتم‌های سدیم را تا دمای ۰.۴۵ نانوکلوین سرد کنند. دمایی که کمتر از نیم میلیاردیم درجه بالا‌تر از صفر مطلق است و به نظر می‌رسد که سرد‌تر از هر دمایی است که عالم با همه گستردگی خود بتواند کاربردی برای آن داشته باشد.

۶- سریع‌ترین جسم دنیا چیست؟

سریع

سرعت امری نسبی است. هیچ استاندارد مطلقی برای سکون در عالم وجود ندارد. شاید نزدیک‌ترین مرجع برای این موضوع تابش زمینه کیهانی باشد که در تمام عالم پراکنده است. انتقال دوپلر این تابش در پهنای آسمان – انتقال به آبی در یک جهت و انتقال به قرمز در جهت دیگر – نشان می‌دهد که نسبت به تابش زمینه کیهانی، منظومه شمسی ما با سرعتی نزدیک به ۶۰۰ کیلومتر در ثانیه در حال حرکت است.

کهکشان‌های دوردست نیز هر کدام با سرعت متفاوتی حرکت می‌کنند. فضا در همه جا گسترده است: هر چقدر شما به عمق دورتری در فضا خیره شوید، کهکشان‌هایی را که می‌بینید با سرعت بیشتری از شما دور می‌شوند. اگر به اندازه کافی از زمین دور شویم، کهکشان‌ها با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند. در نتیجه ما نخواهیم توانست آن‌ها را ببینیم، زیرا نور آن‌ها هرگز به ما نخواهد رسید.

در داخل منظومه شمسی، عطارد، پیام‌آور خدایان، سریع‌ترین سیاره است. در حالی‌که سرعت حرکت مداری زمین تنها ۳۰ کیلومتر بر ثانیه است، عطارد با سرعت ۴۸ کیلومتر بر ثانیه در مدار خود حرکت می‌کند.

در سال ۱۹۷۶ برای نخستین بار، یک مصنوع دست بشر از عطارد پیش افتاد. کاوشگر خورشیدی هلیوس۲ هنگام گردش خود به دور خورشید توانست به سرعت ۷۰ کیلومتر بر ثانیه دست یابد. دنباله‌دارهایی که از فضای خارجی منظومه شمسی به دیدار خورشید می‌آیند، با سرعت ۶۰۰ کیلومتر بر ثانیه با این ستاره ملاقات می‌کنند. اما این سرعت تضمین برای فرار از دست خورشید محسوب نمی‌شود: اغلب این دنباله‌دار‌ها با خورشید برخورد کرده‌اند و توسط آن بلعیده شده‌اند.

اما در ماورای مرزهای کهکشان راه شیری، اجسام عجیب‌تری یافت می‌شود. در این مناطق ستارگان فوق‌سریع (Hypervelocity Stars) با سرعت ۸۵۰ کیلومتر بر ثانیه از کنار کهکشان عبور می‌کنند. اختر‌شناسان عقیده دارند که این ستارگان، پس از برخوردی نزدیک با سیاه‌چاله عظیم مرکز کهکشان راه‌شیری، به بیرون پرتاب شده‌اند. سیاه‌چاله‌ها به دلیل نیروی گرانشی عظیمی که دارند، به مانند قلاب‌سنگ‌های کیهانی فوق‌العاده عمل می‌کنند. برخی از سیاه‌چاله‌ها گردبادهای مغناطیسی تولید می‌کنند که فوران‌های نازکی از ماده را با بیش از ۹۹ درصد سرعت نور به بیرون پرتاب می‌کند.

ستارگان نوترونی چرخنده‌ای که ما آن‌ها را با عنوان تپ‌اختر می‌شناسیم، جادوی مغناطیسی پرسرعتی را انجام می‌دهند. تپ‌اختر‌ها می‌توانند با سرعت ۱۰۰۰ بار در ثانیه به دور خود بچرخند، که به این معناست که سطح آن‌ها با ۲۰ درصد سرعت نور حرکت می‌کند. در فاصله دور از سطح تپ‌اختر، میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط ستاره حتی می‌تواند سریع‌تر از نور حرکت کند. چنین چیزی با قوانین فیزیک در تضاد نیست، زیرا میدان‌های مغناطیسی هیچ نوع انرژی یا اطلاعاتی را حمل نمی‌کنند. این میدان‌های فوق‌سریع ممکن است منبع ضربان‌های پرقدرت و منظم تابش تپ‌اختر‌ها باشند.

حتی اجسام جامد نیز با کمک جاذبه سیاه‌چاله‌ها می‌توانند به سرعت نور برسند. در افق رویداد یک سیاه‌چاله، یک سنگ تنها بدون کوچک‌ترین نشانه‌ای ناپدید می‌شود، اما دو سنگ در دو جهت مختلف ممکن است با هم برخورد کنند. بر اساس محاسبات توموهیرو هارادا از دانشگاه توکیو، چرخش سیاه‌چاله باعث به وجود آمدن گردابی در فضای اطراف می‌شود و سرعت برخورد اجسام را افزایش می‌دهد. در نتیجه اگر در نقطه‌ای از عالم دو سنگ به دام یک سیاه‌چاله چرخنده سریع بیفتند، ممکن است با سرعتی نزدیک به سرعت نور با یکدیگر برخورد کنند.

۵- درخشان‌ترین جای دنیا کجاست؟

درخشان

روشنایی اغلب اجرام آسمانی به قدری زیاد است که اختر‌شناسان، از روشنایی خیره کننده خورشید به عنوان یک استاندارد کیهانی استفاده می‌کنند. اما روشن‌ترین جسم کیهانی چند بار درخشان‌تر از خورشید است؟

واحدهایی که ما در زندگی روزمره از آن‌ها استفاده می‌کنیم بسیار کوچک‌تر از آن هستند که بتوانند روشنایی کیهان را توصیف کنند. به همین دلیل اختر‌شناسان از خورشید استفاده می‌کنند و از درخشندگی خیره‌کننده آنکه معادل ۴ ضرب‌در ۱۰ به توان ۲۶ وات است (۴۰۰ میلیون میلیارد میلیارد وات!)، به عنوان یک استاندارد کیهانی استفاده می‌کنند.

خورشید از نظر روشنایی یک ستاره بالای متوسط به شمار می‌رود. با این وجود، ستارگانی هستند که از نظر روشنایی با فاصله زیادی خورشید را شکست می‌دهند. درخشان‌ترین نمونه از این ستارگان که با چشم غیرمسلح نیز به راحتی قابل مشاهده است، ستاره اپسیلون-جبار است؛ ستاره میانی کمربند صورت فلکی جبار. این ابرستاره آبی‌رنگ ۱۳۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و بیش از ۴۰۰ هزار بار درخشان‌تر از خورشید است. در فواصل دور‌تر کهکشان، باز هم ستارگان درخشان‌تری وجود دارند. از آن جمله می‌توان به ستاره اتا در صورت فلکی شاه تخته اشاره کرد، ستاره ناپایداری که ۵ میلیون بار درخشان‌تر از خورشید است.

در جولای ۲۰۱۰، اختر‌شناسان ستاره رکوردشکن جدیدی را کشف کردند: ستاره‌ای به نام R۱۳۶a۱ در ابر ماژلانی بزرگ که تقریبا به درخشندگی ۹ میلیون خورشید است. این جرم عجیب در کمال شگفتی جرمی ۲۵۰ برابر جرم خورشید دارد که باعث حیرت اختر‌شناسان شده است. این ستاره به عنوان ستاره‌ای که از ترکیبات شیمیایی موجود در کهکشان راه شیری و همسایگان آن ساخته شده، سنگین‌تر از چیزی است که اختر‌شناسان تصور می‌کردند. برخی از اختر‌شناسان این سوال را مطرح کرده‌اند که شاید این ستاره از منبع خالصی از هیدروژن و هلیوم ساخته شده که به نحوی از نخستین روزهای عالم دست‌نخورده باقی مانده است؛ یا شاید هم اشتباهی در نظریات اختر‌شناسان در خصوص ساختار ستارگان وجود دارد؟

برخی از ستارگان پرجرم وجود دارند که با نور بیشتری می‌سوزند، اما این اتفاق تنها برای چند هفته کوتاه رخ می‌دهد و به قیمت زندگی ستاره تمام می‌شود. ابرنواختری به نام SN ۲۰۰۵ap واقع در کهکشانی با فاصله ۴.۷ میلیارد سال نوری از زمین، رکورد درخشان‌ترین انفجار ستاره‌ای دنیا را با درخشندگی ۱۰۰ میلیارد برابر روشنایی خورشید به خود اختصاص داده است.

انفجارهای پرتو گاما حتی از ابرنواختر‌ها نیز انرژی بیشتری ساطع می‌کنند. آن‌ها این کار را به جای چند هفته، تنها در مدت چند ثانیه انجام می‌دهند. یک انفجار پرتو گاما می‌تواند باعث شود که مقیاس خورشیدی اختر‌شناسان نیز به یک مقیاس بی‌مصرف تبدیل شود: روشنایی چنین انفجاری بالغ بر ۱۰ به توان ۱۸ برابر روشنایی خورشید است، یعنی نوری معادل یک میلیارد میلیارد خورشید!

اگر چه چنین انفجارهایی به طرز ناخوشایندی کوتاه هستند، درخشان‌ترین نورهای پایدار کیهان متعق به اختروش‌ها (کوازار‌ها) هستند؛ سیاه‌چاله پرجرمی که از منبع عظیمی از ستارگان و گاز تغذیه می‌کنند. مواد محکوم به فنا هم‌زمان با فرو رفتن به درون سیاه‌چاله به شدت برانگیخته می‌شوند، در نتیجه نوری درخشان‌تر از ۳۰هزار میلیارد برابر خورشید از خود ساطع می‌کنند.

۴- گرد‌ترین جسم جهان را دیده‌اید؟

گرد

در اختر‌شناسی قرون وسطی، تصور می‌شد که کیهان مجموعه‌ای تودرتو از کره‌های کامل و شفاف است که دربرگیرنده خورشید، ماه، سیارات و ستارگان است. امروز ما می‌دانیم که فضا به مراتب آشفته‌تر و به هم ریخته‌تر از این تصورات است، اما آیا جایی در عالم وجود دارد که بازتاب کننده دیدگاه کره کامل باشد؟

سیارات به دلیل نیروی جاذبه‌شان تقریبا به شکل کره هستند. اختلاف ارتفاع بزرگ‌ترین برآمدگی زمین و عمیق‌ترین گودی آن، یعنی فاصله نوک قله اورست تا ته گودال ماریان، تنها کمتر از ۰.۲ درصد شعاع زمین است. اگر شکل زمین به دلیل گردش روزانه آن – که باعث فرورفتگی قطب‌ها و برآمدگی استوای آن می‌شود – اندکی حالت پخ‌شدگی نداشت، سیاره ما می‌توانست مثال خوبی از یک توپ بیلیارد کیهانی باشد.

زمین در مقایسه با ستارگان نوترونی به طرز وحشتناکی ناهموار است. چگالی عظیم این ستارگان باعث می‌شود که نیروی جاذبه سطحی آن‌ها ۲۰۰ میلیارد بار قوی‌تر از جاذبه سطحی زمین باشد. چنین نیرویی برای صاف کردن هر چیزی کفایت می‌کند، اما باز هم اندکی بی‌نظمی وجود خواهد داشت. ارتفاع قله اورست یک ستاره نوترونی احتمالا بیش از ۵ میلی‌متر نخواهد بود. با توجه به اینکه ستارگان نوترونی عموما بین ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر قطر دارند، این ناهمواری کمتر از یک میلیونیم قطر ستاره خواهد بود.

در یک بازه ۱۶ ماهه بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، دانشمندان توپ‌های گرد ساخت خود را به فضا فرستادند که از نظر گردی با ستارگان نوترونی رقابت می‌کرد. کاوشگر گرانشی-ب (گراویتی-پروب B) ماهواره‌ای بود که برای جستجوی انحرافات چارچوب فضا-زمان طراحی شده بود. بر اساس نظریه نسبیت عام اینشتین، جرم زیاد زمین بر روی چارچوب فضا-زمان تاثیر می‌گذارد. یکی از این تاثیرات کشیدگی چارچوب نامیده می‌شود که در آن، ساختار فضا به دلیل چرخش زمین کش می‌آید. کاوشگر گرانشی-ب از چهار ژیروسکوپ استفاده می‌کرد که بر روی کره‌های کوچک کوارتزی سوار شده بودند. این کره‌ها چنان صیقل داده شده بودند که بزرگ‌ترین ناهمواری آن‌ها کمتر از چهار ده‌میلیونیوم (۰.۴ قسمت در یک میلیون) قطرشان بود.

اما بر اساس نسبیت اینشتین، چیزهای به مراتب گرد‌تر و هموارتری از این کره‌های ساخت دست بشر نیز وجود دارد. افق رویداد یک سیاه‌چاله مشخص کننده ناحیه‌ای است که هیچ نوری نمی‌تواند از آنجا فرار کند و به چشم ناظر دوردست برسد.

البته افق رویداد واقعا یک سطح نیست و شما نمی‌توانید با دست کشیدن بر روی آن، گردی و همواری آن را احساس کنید؛ اما شاید به زودی اختر‌شناسان قادر باشند تصاویری از افق رویداد یک سیاه‌چاله به دست آورند و تصویر روشنی از این سطح کاذب تهیه کنند. سطحی که احتمالا نزدیک‌ترین چیز در طبیعت به گردی کامل است.

مشاهده سقوط ماده به درون افق رویداد می‌تواند آزمایشی حیاتی برای نظریه اینشتین باشد. اگر حتی ذره‌ای گاز در مدارهایی بالا‌تر از آنچه که تئوری نسبیت پیش‌بینی می‌کند مشاهده شود، دانشمندان به نظریه گرانشی جدیدی نیاز خواهند داشت، اتفاقی که اگر رخ دهد و سیاه‌چاله‌ها افق رویداد مورد انتظار را نداشته باشند، شوک عظیمی برای جامعه علمی خواهد بود.

۳- تاریک‌ترین جای دنیا کجاست؟

تاریک

کهکشان‌ها عموما به جواهرات درخشانی در پهنه آسمان تشبیه می‌شوند که از میلیارد‌ها ستاره پرنور و سحابی سوزان تشکیل شده‌اند. اما این مطلب در خصوص همسایه غیرمترقبه کهکشان راه‌شیری، کهکشان Segue ۱ صدق نمی‌کند. کهکشان Segue ۱ با تنها ۷۵هزار سال نوری فاصله از زمین، یکی از همسایگان نزدیک کهکشان راه شیری به شمار می‌رود. با این وجود، این کهکشان تا سال ۲۰۰۶ ناشناخته مانده بود، زیرا تابش نور کلی این کهکشان تنها ۳۰۰ برابر خورشید است!

کهکشان Segue ۱ یک مورد عجیب به شمار می‌رود. ستارگان اندک این کهکشان با سرعت زیادی در حال گردش هستند که نشان‌دهنده نیروی جاذبه بالای این کهکشان است. به نظر می‌رسد که کهکشان Segue ۱ حداقل از یک میلیون توده جرمی ستاره‌ای تشکیل شده باشد. با این وجود، بخش اندکی از جرم این کهکشان به ستارگان و گازهای مرئی تعلق دارد که نشان می‌دهد تقریبا تمام این کهکشان از ماده تاریک تشکیل شده است.

مطالعه کهکشان‌های کوتوله‌ای مانند Segue ۱ می‌تواند به افزایش اطلاعات اختر‌شناسان در خصوص ماده تاریک کمک کند. برای مثال، اگر هسته این کهکشان‌ها نسبت به پیش‌بینی مدل‌های استاندارد در خصوص رفتار ماده تاریک سرد، چگالی کمتری داشته باشد؛ نشان می‌دهد که هسته آن‌ها باید از ماده گرم تشکیل شده باشد، یا تمایل به خودانهدامی داشته باشد، و یا از ذرات فوق سبک تشکیل شده باشد.

خبر خوشحال‌کننده‌تر از یافتن چنین کهکشان‌هایی برای اختر‌شناسان، یافتن یک «ستاره تاریک» است؛ حباب گازی بزرگ و سردی که با واپاشی ماده تاریک به تدریج از درون گرم می‌شود. اختر‌شناسان تصور می‌کنند که چنین ستارگانی در نخستین روزهای عالم وجود داشته‌اند و ممکن است هنوز چند عدد از آن‌ها باقی مانده باشد، هر چند هنوز هیچ نمونه‌ای از این ستارگان شناسایی نشده است.

هم‌زمان دانشمندان مرکز تحقیقاتی سرن تلاش می‌کنند تا با استفاده از برخورد دهنده بزرگ هادرونی، ذرات ماده تاریک را شکار کنند. شاید داغ‌ترین جای روی زمین بتواند به زودی تاریک‌ترین جای فضا را آشکار کند.

۲- چگال‌ترین جسم دنیا چیست؟

چگال

در دما و فشار نسبتا کم سطح زمین، چگال‌ترین ماده شناخته شده عنصر فلزی اسمیم است که جرم هر یک سانتی‌مترمکعب آن ۲۲ گرم (هر متر مکعب ۲۲ تن) است. با این وجود حتی اسمیم هم به دلیل وجود ابرهای الکترونی که هسته اتم‌های آن را از هم جدا می‌کنند، پر از پف‌کردگی است. به طرز مرموزی این ابرهای الکترونی حالتی پایدار دارند و حتی فشار عظیم مرکز زمین، تنها به میزان اندکی می‌تواند اجسام جامد را متراکم کند.

هسته فروریخته ستارگان عظیم که ما آن‌ها را به نام ستارگان نوترونی می‌شناسیم، دارای فشار به مراتب بیشتری از سطح زمین است. در هسته این ستارگان، ماده به شکل غیرمتعارف و فوق فشرده‌ای وجود دارد، احتمالا بیشتر به صورت نوترون است که به همراه تعداد اندکی پروتون و الکترون با فشار پهلوی یکدیگر قرار گرفته‌اند. یک مترمکعب از این فرم «نوترونیوم» ماده در هسته یک ستاره نوترونی، احتمالا ۱۰ به توان ۱۸ کیلوگرم جرم دارد، یعنی یک میلیون میلیارد تن.

در هسته ستارگان نوترونی ماده فرضی چگال‌تری هم ممکن است وجود داشته باشد: ماده کوارکی؛ حالتی از ماده که در آن پروتون‌ها و نوترون‌ها به ذرات تشکیل دهنده‌شان تفکیک شده‌اند. با این وجود مدارک به دست آمده از کشف دو ستاره نوترونی جدید فوق سنگین خلاف این نظریه هستند. شاید با مطالعه اخترلرزه‌ها بتوان به مدارکی دست یافت که نشان دهد چه چیزی واقعا در قلب یک ستاره نوترونی وجود دارد. اخترلرزه‌ها انفجارهای تکان‌دهنده‌ای از انرژی هستند و وقتی اتفاق می‌افتند که پوسته یک ستاره نوترونی از هم گسیخته می‌شود.

نوترونیوم یا شاید ماده کوارکی، احتمالا چگال‌ترین شکل ماده در کیهان است، اما شاید چگال‌ترین چیزی نباشد که اجسام از آن ساخته شده‌اند. متراکم کردن بیشتر یک ستاره نوترونی باعث تبدیل شدن آن به یک سیاه‌چاله می‌شود. البته همه سیاه‌چاله‌ها چگال نیستند: تنها سیاه‌چاله‌های بزرگی که افق رویداد آن‌ها بسیار نازک است، چگال محسوب می‌شوند. یک سیاه‌چاله فوق‌سنگین در نزدیکی کهکشان M۸۷ وجود دارد که جرمی ۶.۴ میلیارد برابر خورشید دارد، اما چگالی آن تنها ۰.۳۷ کیلوگرم بر مترمکعب است که آن را حتی از هوا هم سبک‌تر می‌کند. از طرف دیگر، کوچک‌ترین سیاه‌چاله شناخته شده با نام XTE J۱۶۵۰-۵۰۰ تنها جرمی ۳.۸ برابر خورشید دارد، اما چگالی آن بالغ بر ۱۰ به توان ۱۸ کیلوگرم بر مترمکعب است. اگر بتوان یکی از این سیاه‌چاله‌ها را پیدا کرد که تنها اندکی کوچک‌تر باشد، آنگاه این سیاه‌چاله می‌تواند از نظر چگال بودن بر ستاره نوترونی غلبه کند.

سیاه‌چاله‌های میکروسکوپی ممکن است در طی مهبانگ ایجاد شده باشند، زمانی‌که نوسانات کوانتومی در یک دنیای فوق چگال ممکن است چنان نواحی متراکمی خلق کرده باشد که باعث درهم شکستن آن ناحیه شده باشد. چنین میکرو سیاه‌چاله‌هایی ممکن است هنوز خودشان را در انفجارهای ناگهانی پرتوافکنی نشان دهند. اگر این چنین باشد، کشف این سیاه‌چاله‌ها می‌تواند درک بهتری از مقیاس نوسانات کوانتومی جهان اولیه در اختیار دانشمندان قرار دهد.

در داخل افق رویداد یک سیاه‌چاله اتفاقات عجیب‌تری رخ می‌دهد. بر اساس نظریه نسبیت، تمام این جرم در یک نقطه با چگالی بی‌‌نهایت متمرکز می‌شود، اگرچه احتمالا در چنین مقیاسی تئوری موجود دیگر به درستی جواب نمی‌دهد. این نقطه مرز ملاقات گرانش با دنیای کوانتوم است، جایی که خط مقدم فیزیک بنیادی امروزی محسوب می‌شود. محاسبات تئوریک نشان می‌دهد که حد بالای چگالی یک سیاه‌چاله برابر ۵ ضربدر ۱۰ به توان ۹۶ کیلوگرم بر مترمکعب است، عددی که چگالی پلانک نامیده می‌شود. چگال‌ترین چیز عالم هر چه که باشد، احتمالا از این مقدار چگال‌تر نخواهد بود.

۱- بزرگ‌ترین‌های عالم هستی را می‌شناسید؟

بزرگ

مشتری بزرگ‌ترین سیاره و خورشید بزرگ‌ترین جسم منظومه شمسی است. اما آیا می‌دانید بزرگ‌ترین‌های عالم هستی در مقایسه با این اجسام کدامند؟ فکر می‌کنید بزرگ‌ترین ستاره عالم چند برابر خورشید است؟

بزرگ‌ترین سیاره

سیاره

مشتری بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی است. مانند تمام سیاراتی که اندازه آن‌ها بالا‌تر از حد مشخصی است، مشتری نیز یک غول گازی است که بخش اعظم آن از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. اما سیارات گازی غول‌پیکرتری نسبت به مشتری نیز در کیهان وجود دارند. تا همین چند وقت قبل، بزرگ‌ترین سیاره شناخته شده دنیا TrES-۴ بود که در سال ۲۰۰۶ کشف شده بود. این سیاره که در فاصله ۱۵۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد، ۱.۸ برابر مشتری قطر دارد. با این وجود، TrES-۴ نسبت به اندازه خود خیلی سبک است و تنها ۸۸ درصد مشتری جرم دارد. در نتیجه چگالی این سیاره تنها در حدود ۰.۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب است که حتی از چوب پنبه نیز سبک‌تر است.

اما نتایج مشاهدات اخیر اختر‌شناسان منجر به کشف سیاره جدیدی شد که حتی از TrES-۴ نیز بزرگ‌تر و عجیب‌تر است. اکنون بزرگ‌ترین غول گازی شناخته شده دنیا سیاره فراخورشیدی WASP-۱۷b است، که قطر آن دو برابر سیاره مشتری است. با این وجود، این سیاره نیز که در فاصله ۱۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد، تنها نصف مشتری جرم دارد و حتی از سیاره TrES-۴ نیز سبک‌تر است. اینکه چطور سیاره‌ای می‌تواند به سبکی WASP-۱۷b و TrES-۴ باشد، هنوز یک راز سر به مهر است.

بزرگ‌ترین سازه مصنوعی

سازه-مصنوعی

در حال حاضر بزرگ‌ترین سازه مصنوعی ساخت دست بشر که در فضا قرار دارد، ایستگاه فضایی بین‌المللی است. این سازه مصنوعی ۱۰۹ متر طول و ۳۷۰ تن وزن دارد.

بزرگ‌ترین کهکشان

کهکشان

بر اساس مدل استاندارد شکل‌گیری کهکشان‌ها، بزرگ‌ترین کهکشان‌ها غول‌های بیضی‌شکل هستند که که از برخورد کهکشان‌های کوچک‌تر شکل گرفته‌اند. بزرگ‌ترین نمونه شناخته شده، کهکشان عدسی شکل IC ۱۱۰۱ است. این کهکشان در فاصله یک میلیارد سال نوری و در مرکز خوشه کهکشانی Abell ۲۰۲۹ قرار دارد. کهکشان IC ۱۱۰۱ نزدیک به ۶ میلیون سال نوری پهنا دارد، که هزاران بار بزرگ‌تر از کهکشان راه‌شیری است.

بزرگ‌ترین حفره

حفره

بزرگ‌ترین حفره دنیا یک سیاه‌چاله نیست، در عوض فضای پهناورتری از تاریکی است. بر اساس بررسی‌های اختر‌شناسان و در مقیاس‌های وسیع، گاهی اوقات کهکشان‌ها در امتداد یک دیوار نامرئی قرار می‌گیرند و یک فضای خالی به پهنای چند صد میلیون سال نوری بین آن‌ها به وجود می‌آید. بزرگ‌ترین حفره شناخته شده دنیا که به طرز عجیبی بزرگ است، یک میلیارد سال نوری پهنا دارد و در سال ۲۰۰۷ کشف شد. بر اساس یکی از نظریات موجود در این زمینه، این حفره باقی‌مانده یک برخورد باستانی با یک جهان موازی است.

بزرگ‌ترین ستاره

ستاره

بزرگ‌ترین ستاره دنیا، ستاره VY صورت فلکی کلب اکبر است. این ستاره که ۵۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد، می‌تواند ۸ میلیارد خورشید را در خود جای دهد. قطر تقریبی این ستاره که در حدود ۳ میلیارد کیلومتر است، آن را در زمره ستارگانی قرار می‌دهد که تحت عنوان فراغول‌های سرخ شناخته می‌شوند. با این وجود، قطر این ستاره مورد بحث و مناقشه اختر‌شناسان است و برخی اعتقاد دارند که این ستاره، یک ابرستاره سرخ است که تنها ۱ میلیارد کیلومتر قطر دارد.

افتضاح! بد! بد نیست! خوب! عالی!
۱۴٫۷% ۸٫۸% ۹٫۸% ۱۱٫۸% ۵۴٫۹%
درباره : طیور

بیمه سامان و آشنایی دانشجویان با فضای کسب و کار صنعت بیمهپول‌نیوزبیمه سامان در سال های فعالیت خود همواره کوشیده است در کنار فعالیت حرفه ای در صنعت بیمه و معرفی خدمات و محصولات جدید بیمه ای اقدمات موثری در حوزه های کارآفرینی ، فرهنگ سازی و مسئولیت اجتماعی به انجام رساند که از جمله اقدامات موثر این شرکت می توان به تعامل تاثیرگذار با دانشگاه ها و توجه به کارآفرینی برای افراد کم توان اشاره کرد.
به گزارش گروه بانک و بیمه پول‌نیوز، هادی رهبری مدیر توسعه سرمایه های انسانی گفت : شرکت بیمه سامان در راستای توانمندسازی، توسعه و معرفی فرصت ها و موقعیت های شغلی خود به جوانان و نیز به منظور حمایت از اشتغال زایی، اقدام به شرکت در نمایشگاه های کار دانشگاه ها جهت استفاده از قابلیت های فارغ التحصیلان کرده است.

نمایشگاه کار با ایجاد بستری مناسب امکان روبرو شدن مستقیم کارفرما و کارجو را فراهم آورده و نیز با ایجاد فضای رقابتی سالم، دستیابی به کارجویان برتر شغلی، کشف استعدادهای برتر و توجه به کارآفرینی برای افراد کم توان را سرلوحه برنامه های خود قرار داده است.

وی افزود این شرکت سعی در فراهم آوردن ارتباط میان صنعت و دانشگاه دارد که خوشبختانه در دو دوره قبلی با جذب تعدادی نیروی کیفی بصورت تمام وقت و نیز برگزاری دوره های کارآموزی، توانسته این تعامل را پررنگ تر سازد. استخدام نزدیک به ۳۰۰ نفر پرسنل تمام وقت در ۴ سال اخیر و حمایت از فرصت های شغلی برای بانوان توانمند و شایسته کشور با بیش از ۴۵% نیروی تمام وقت گواه این ادعا است.

رهبری هدف از اجرای این طرح را، تقویت شبکه ارتباطی شرکت با دانشجویان و کارجویان خلاق، شناسایی استعدادها و آشناسازی دانشجویان با فضا های کسب و کار مرتبط با فرصت ها و مزیت های صنعت بیمه دانست. مدیر توسعه سرمایه انسانی بیمه سامان در ادامه در خصوص جزییات حضور این شرکت در این نمایشگاه ها چنین گفت: حضور بیمه سامان در عرصه های دانشگاهی علاوه بر معرفی این شرکت به عنوان فرصت شغلی به کارجویان، در نهایت منجر به تعیین اهمیت صنعت بیمه و ارتقاء جایگاه آن در کشور خواهد شد.

ایشان در ادامه، به توجه بیمه سامان به جنبه های مختلف ایفای رسالت اجتماعی در این شرکت اشاره کرد و افزود: بیمه سامان در کنار حضور موثر در عرصه های جاری ایفای مسئولیت های اجتماعی، نسبت به جذب افراد کم توان برای همکاری با این شرکت اقدام کرده است. این شرکت با همکاری موسسه نیکوکاری و آموزشی رعد، تعدادی از افراد کم توان تحت پوشش این موسسه را استخدام کرده که این اقدام تاثیرات مثبت زیادی در میان این افراد و خانوادهایشان داشته است.پس از جذب این گروه از همکاران، اقدامات لازم برای ارائه آموزش های تخصصی و توانمندسازی روانی این افراد صورت می گیرد تا افزون بر تجربه فضای روانی مثبت توسط ایشان، حس اعتماد به نفس و خودباوری در آنها افزایش یابد.

در پایان شایان ذکر است این تصمیم با هماهنگی ذینفعان اصلی شرکت اتخاذ شده و اثر بخشی مطلوبی در شرکت به همراه داشته و این روند ادامه خواهد داشت.

درباره : طیور

جهان هستی سرشار از شگفتی هاست. اگرچه ایده‌های نوینی همچون نظریه‌ی کوانتوم، نسبیت و حتی گردش زمین به دور خورشید، هم‌اکنون پذیرفته شده هستند، اما علم همچنان به ما نشان می‌دهد که در گیتی چیزهایی وجود دارد که شاید باور کردنش برای ما دشوار باشد، و البته دشوار‌تر از آن، درک این شگفتی هاست.

۱۰- انرژی منفی

انرژی-منفی

از لحاظ نظری، پایین‌ترین دمایی که می‌توان به آن دست یافت، صفر مطلق است، یعنی دقیقاً ۲۷۳.۱۵- درجه‌ی سانتیگراد. در این دما، جنبش تمام ذرات کاملاً متوقف می‌شود. اما عملاً هرگز نمی‌توان چیزی را تا این حد سرد کرد، زیرا طبق مکانیک کوانتوم، هر ذره‌ای، یک انرژی حداقلی به نام «انرژی نقطه صفر» دارد، که پایین‌تر از آن نمی‌شود رفت. جالب اینجاست که این انرژی حداقلی، تنها محدود به ذرات نیست، بلکه هرگونه خلأ را نیز شامل می‌شود که به آن «انرژی خلأ» می‌گوییم. برای نشان دادن وجود این انرژی، یک آزمایش نسبتاً ساده لازم است. دو صفحه فلزی را به خلأ برده، کنار هم قرار دهید. خواهید دید که به سمت هم جذب خواهند شد.

دلیل جذب شدن صفحات فلزی به سمت یکدیگر این است که انرژی میان صفحات تنها در بسامدهای خاصی، تأثیر خود را نشان می‌دهد و نوسان دارد، حال آنکه انرژی خلأ موجود در اطراف صفحات می‌تواند تقریبا در هر بسامدی، نوسان داشته باشد. از آنجایی که انرژی اطراف صفحات، بیشتر از انرژی میان صفحات است، آن‌ها به سوی یکدیگر کشیده می‌شوند. با نزدیک شدن صفحات به یکدیگر، این نیرو افزایش پیدا می‌کند و تقریباً در فاصله‌ی ۱۰ نانومتر، این اثر (مشهور به اثر کاسیمیر) جوی از فشار میان آن‌ها ایجاد می‌کند. صفحات فلزی، انرژی خلأ میان خود را به کمتر از انرژی معمول نقطه‌ی صفر می‌رسانند و به این ترتیب گفته می‌شود که در فضا انرژی منفی ایجاد شده است. انرژی منفی دارای ویژگی‌های عجیبی است.

یکی از ویژگی‌های خلأِ دارای انرژی منفی، این است که سرعت نور در آن، بیشتر از سرعت نور در خلأ عادی است. این ویژگی می‌تواند حرکت با سرعتی فرا‌تر از سرعت نور در نوعی حباب خلأ با انرژی منفی را برای انسان‌ها ممکن کند. انرژی منفی همچنین می‌تواند برای باز نگه داشتن یک کرمچاله‌ی عبوری مورد استفاده قرار گیرد. اگرچه ایجاد یک کرمچاله‌ی عبوری از لحاظ نظری ممکن است، اما اگر وسیله‌ای برای باز نگه داشتن آن وجود نداشته باشد، به محض ساخته شدن فرو می‌ریزد. نکته‌ی دیگر اینکه انرژی منفی، موجب ناپدید شدن سیاهچاله‌ها می‌گردد. انرژی منفی، اغلب به صورت ذرات مجازی که ناگهان به وجود می‌آیند و بعد از بین می‌روند، مدل سازی می‌شود. تا زمانی که ذرات، به فاصله‌ی کمی از پدیدار شدن، ناپدید می‌شوند، چنین مدلی هیچ کدام از قوانین بقای انرژی را نقض نمی‌کند.

اما چنانچه دو ذره در افق رویداد یک سیاهچاله ایجاد شوند، یکی از این دو ذره از سیاهچاله فاصله می‌گیرد، اما دیگری به درون آن می‌افتد. و این یعنی آن‌ها نابود نمی‌گردند، بلکه هر دو به انرژی منفی دچار می‌شوند. وقتی ذره‌ی دارای انرژی منفی به درون سیاهچاله می‌افتد، به جای اینکه جرم سیاهچاله را افزایش دهد، از جرم آن می‌کاهد. به مرور زمان، این ذرات باعث می‌شوند سیاهچاله به طور کامل ناپدید گردد. از آنجا که این نظریه اولین بار توسط استفن هاوکینگ مطرح شد، ذراتی که به دلیل این تأثیرات، به اطراف ساطع می‌شوند (ذراتی که به داخل سیاهچاله نمی‌افتند)، تابش هاوکینگ نام دارند. این نظریه، که بزرگ‌ترین موفقیت علمی هاوکینگ را رقم زد، اولین نظریه‌ی پذیرفته شده‌ای بود که تئوری کوانتوم را با نسبیت عام ترکیب می‌کرد.

۹- کشش چارچوب

کشش-چارچوب

یکی از پیش بینی‌های نظریه‌ی نسبیت عام، این است که وقتی یک شیء بزرگ حرکت می‌کند، فضا-زمانِ اطراف خود را نیز دچار کشش می‌کند، که به دنبال آن، اجسام اطراف نیز، کشیده می‌شوند. این موضوع می‌تواند زمانی که یک شیء بزرگ در خطی مستقیم حرکت می‌کند، یا می‌چرخد، روی دهد، و اگرچه تأثیر آن بسیار کم می‌باشد، اما از نظر تجربی به اثبات رسیده است. آزمایش کاوشگر گرانش بی، در سال ۲۰۰۴، برای اندازه‌گیری انحنای فضا-زمان در اطراف زمین، انجام شد. اگرچه عوامل مداخله گر بیشتر از میزان انتظار بودند، اما اثر کشش چارچوب با احتمال خطای ۱۵% اندازه‌گیری شده است، و این امید وجود دارد که با کاوش‌های بیشتر، این احتمال کاهش یابد.

اثرات مورد انتظار، بسیار به پیش‌بینی‌ها نزدیک بودند: به دلیل گردش زمین، در هر سال، کاوشگر حدوداً به اندازه‌ی ۲ متر از مدار خود خارج می‌شد. این جرم زمین بود که با ایجاد انحنا در فضا-زمان اطراف خود، چنین تأثیری را ایجاد می‌کرد. البته کاوشگر، این افزایش شتاب را حس نمی‌کرد زیرا شتاب خود کاوشگر افزایشی نداشت، بلکه فضا-زمانی که کاوشگر بر روی آن حرکت می‌کرد، عامل تغییرات سرعت بود، مشابه کشیدن فرشی که زیر یک میز قرار دارد، در حالی که خود میز را تکان نمی‌دهیم.

۸- نسبیت همزمانی

نسبیت-همزمانی

بر اساس نسبیت همزمانی، این مسئله که دو رویداد همزمان رخ داده‌اند یا نه، نسبی است، و بستگی به بیننده دارد. این ایده، نتیجه‌ی عجیبی است که از تئوری نسبیت گرفته شده، و در مورد هر کدام از رویدادهایی که در مسافتی از یکدیگر اتفاق می‌افتند، مصداق دارد. برای مثال، اگر مواد منفجره‌ی آتش بازی را در سیاره‌های مریخ و ناهید شلیک کنیم، ممکن است یکی از مشاهده‌کنندگانی که در مسیری خاص در فضا حرکت می‌کند، بگوید هر دوی آن‌ها با هم شلیک شدند (با توجه به زمانی که برای رسیدن نور به وی لازم است)، از آن سو، مشاهده کننده‌ی دیگری که در مسیری متفاوت در حال حرکت است، می‌گوید سیاره‌ی ناهید زود‌تر شلیک کرده، و بیننده‌ی دیگر، مریخ را آغازگر آتش بازی می‌داند. با توجه به نسبیت خاص، علت این مسئله، زوایای دید مختلف و تفاوت‌های حاصل از آن است. و چون همه‌ی آن‌ها نسبی هستند، نمی‌توان گفت کدام یک از مشاهده‌گر‌ها، زاویه‌ی دید درست‌تری داشته است.

این ایده، به ادراک‌های عجیبی می‌انجامد، از جمله اینکه فردی، معلول را پس از علت مشاهده می‌کند (برای مثال، ابتدا فرد می‌بیند که بمبی روشن شده، و سپس کسی را مشاهده می‌کند که فتیله را آتش می‌زند). در هر حال، وقتی مشاهده کننده، معلول را می‌بیند، نمی‌تواند تأثیری بر علت بگذارد، مگر آنکه قادر باشد با سرعتی بیشتر از سرعت نور حرکت کند. شاید این مهم‌ترین دلیل برای باور برخی از افراد باشد که معتقدند حرکت با سرعتی بیش از سرعت نور ممنوع است، زیرا این به معنای سفر در زمان است و جهانی که بتواند پس از وقوع معلول، مداخله‌ای در علت داشته باشد، بی‌معناست.

۷- سیاه رشته‌ها

سیاه-رشته

یکی از برجسته‌ترین اسرار فیزیک، این است که چگونه می‌توان جاذبه را به نیروهای بنیادین دیگر، مثلاً الکترومغناطیس، ارتباط داد. یک نظریه که اولین بار در سال ۱۹۱۹ مطرح شد، نشان داد که اگر بعد دیگری به جهان اضافه شود، جاذبه همچنان در چهار بعد اول (سه بعد مکان و یک بعد زمان) وجود خواهد داشت، اما در این صورت، خمیدگی‌های فضای چهاربعدی بر روی بعد پنجم اضافی، به طور طبیعی نیروهای بنیادین دیگری ایجاد می‌کند، بنابراین، این گونه نتیجه گیری شد که بعد اضافی، خمیده است و به همین دلیل، ما نمی‌توانیم آن را ببنیم. همین نظریه در ‌‌نهایت به نظریه‌ی رشته‌ای یا نظریه‌ی ریسمان منتهی شد، و هنوز هم در میان یکی از مهم‌ترین مباحث تحلیلی این نظریه است.

از آنجایی که این بعد اضافی بسیار کوچک است، فقط اجسام ریز، همچون ذرات بنیادین می‌توانند بر روی آن حرکت کنند. با این تعریف، این ذرات در آخر به‌‌ همان جایی می‌رسند که از آنجا شروع کرده بودند، زیرا بعد اضافی بر روی خود خمیده شده است. اما چیزی که در جهان پنج‌بعدی پیچیده‌تر می‌شود، سیاهچاله است. سیاهچاله در جهان پنج‌بعدی، به «سیاه رشته» بدل شده و برخلاف یک سیاهچاله عادی چهاربعدی، ناپایدار می‌گردد (در اینجا، این نکته که سیاهچاله‌های چهاربعدی در ‌‌نهایت ناپدید می‌شوند، نادیده گرفته می‌شود). این سیاه رشته، به شکلی ناپایدار به یک رشته‌ی کامل از سیاهچاله‌ها تبدیل می‌شود که توسط سیاه رشته‌های دیگری به یکدیگر متصل می‌شوند، تا اینکه سیاه رشته‌ها به کلی جدا شده و مجموعه سیاهچاله‌ها را ترک می‌کنند.

سپس این چند سیاهچاله‌ی چهاربعدی به هم می‌پیوندند و یک سیاهچاله‌ی بزرگ‌تر تشکیل می‌دهند. جالب‌ترین بخش موضوع این است که با توجه به مدل‌های متداول، آخرین سیاهچاله، یک یکتایی عریان می‌باشد؛ به این معنا که افق رویداد، آن را احاطه نکرده است. این مسئله، نظریه‌ی سانسور کیهانی را نقض می‌کند. بر اساس نظریه سانسور کیهانی، تمام یکتایی‌ها باید توسط افق رویداد احاطه شوند، تا از اثرات سفر در زمان که گفته می‌شود در اطراف یک یکتایی اتفاق می‌افتند و می‌توانند تاریخچه‌ی تمام جهان را تغییر دهد، جلوگیری شود، چرا که این اثرات هرگز نمی‌توانند خود را از پس یک افق رویداد برهانند.

۶- نهاد الکترومغناطیس کششی

الکترومغناطیس-کششی

همان طور که در معادله‌ی E=MC۲ به خوبی نشان داده شده است، انرژی و ماده به گونه‌ای اساسی با یکدیگر مرتبط هستند. یکی از نتایج آن، این است که انرژی نیز می‌تواند مانند جرم، میدان مغناطیسی ایجاد کند. نهاد الکترومغناطیس کششی یا Geon، که اولین بار توسط جان ویلر در سال ۱۹۶۶ مورد بررسی قرار گرفت، یک موج الکترومغناطیس یا کششی است که انرژی آن، یک میدان مغناطیسی ایجاد می‌کند. این میدان مغناطیسی نیز به نوبه‌ی خود، موج را در فضایی محدود، حفظ می‌کند. نظریه‌ی ویلر این بود که احتمالاً میان نهادهای الکترومغناطیس کششی و و ذرات بنیادین رابطه‌ای وجود دارد، و حتی شاید هر دوی آن‌ها یک چیز باشند. یک مثال پیچیده‌تر از این مسئله، kugelblitz (کلمه‌ای آلمانی به معنای گوی آذرخش‌) می‌باشد.

وقتی نورِ بسیار شدید در یک نقطه‌ی مشخص جمع می‌شود، جاذبه‌ی ایجاد شده توسط انرژی نور، به قدری قدرت دارد که بر اثر فروریزی، باعث ایجاد یک سیاهچاله می‌شود. این سیاهچاله، نور را در درون خود به دام می‌اندازد. به نظر می‌رسد هیچ چیز نمی‌تواند جلوی ایجاد یک گوی آذرخش را بگیرد، حال آنکه گفته می‌شود نهادهای الکترومغناطیس کششی تنها به صورت موقت تشکیل می‌شوند، چرا که ناگزیر، انرژی خود را از دست می‌دهند و فرو می‌ریزند. شوربختانه، این مسئله نشان می‌دهد که حدس اولیه‌ی ویلر درست از آب درنیامده، اگرچه هنوز نادرست بودن آن به طور قطعی ثابت نشده است.

۵- سیاهچاله‌ی کِر

سیاهچاله-کر

سیاهچاله‌ای که اغلب مردم با آن آشنا هستند، در بخش بیرونی خود، یک افق رویداد دارد که به عنوان «نقطه‌ی بی‌بازگشت» عمل می‌کند. در درون این سیاهچاله نیز، یک یکتایی کانونی با جرم بی‌‌‌نهایت یافت می‌شود. نام این سیاهچاله به طور دقیق‌تر «سیاهچاله‌ی شوارتزشیلد» است؛ به افتخار «کارل شوارتزشیلد». وی در سال ۱۹۱۵، تنها یک ماه پس از آنکه اینشتین، نظریه‌ی نسبیت عام خود را منتشر ساخت، راه حل ریاضی معادلات میدانی اینشتین برای یک جرم کروی غیرچرخان را ارائه کرد. اما در سال ۱۹۶۳ بود که «روی کِر» راه حل جرم کروی چرخان را یافت. از این رو، سیاهچاله‌ی چرخان را سیاهچاله‌ی کر می‌نامیم. این سیاهچاله ویژگی‌های عجیبی دارد.

در مرکز سیاهچاله‌ی کر، یکتایی کانونی وجود ندارد، بلکه یکتایی حلقوی وجود دارد. یک حلقه‌ی تک بعدی چرخان که با تکانه‌های خود، گشادگی‌اش را حفظ کرده است. این سیاهچاله دو افق رویداد نیز دارد، یکی در بیرون و دیگری در درون. از دیگر ویژگی‌های سیاهچاله‌ی کر، می‌توان به کارکُره‌ی بیضوی اشاره کرد که در درون آن، (به دلیل کشش چارچوب) خود فضا-زمان با سرعتی بیش از سرعت نور همراه با سیاهچاله می‌چرخد. هنگام داخل شدن به سیاهچاله، با عبور از افق رویداد بیرونی، مسیرهای فضا-زمان، زمان‌گونه‌تر می‌شوند، یعنی درست مثل آنچه که در سیاهچاله‌ی شوارتزشیلد رخ می‌دهد، نمی‌توان از یکتایی مرکز اجتناب کرد.

بنابراین جاذبه اطراف یکتایی حلقوی، به دافعه تبدیل می‌شود و در حقیقت ما را از مرکز دور می‌کند. در واقع، برخورد با یکتایی حلقوی غیرممکن است مگر اینکه دقیقاً از نیمگان یا خط استوای سیاهچاله وارد آن شویم. نکته‌ی دیگر اینکه، یکتایی‌های حلقوی می‌توانند از طریق فضا-زمان به یکدیگر بپیوندند و همچون کرم‌چاله رفتار کنند، هرچند خروج از سیاهچاله از طرف دیگر، غیرممکن خواهد بود (مگر آنکه یک یکتایی عریان باشد که احیاناً هنگام چرخش سریع یکتایی حلقوی به وجود بیاید). عبور از میان یکتایی حلقوی می‌تواند شما را به نقطه‌ی دیگری از فضا-زمان ببرد، مثلاً به جهانی دیگر که در آنجا می‌توانید فروریختن نور را از خارج از سیاهچاله ببینید اما سیاهچاله را ترک نکنید. شاید حتی باگذر از یکتایی حلقوی، به یک سفیدچاله در جهانی منفی برسید، چیزی که معنای دقیق آن مشخص نشده است.

۴- تونل‌زنی کوانتومی

تونل-زنی-کوانتومی

تونل‌زنی کوانتومی، فرایندی است که درآن یک ذره می‌تواند از مانعی عبور کند که در حالت عادی، توانایی فائق آمدن بر آن را ندارد. به این ترتیب ذره می‌تواند از یک مانع فیزیکی نفوذناپذیر عبور کند. همچنین، طی این فرایند، یک الکترون می‌تواند از جاذبه‌ی هسته بگریزد بی‌آنکه انرژی جنبشی لازم برای این کار را داشته باشد. با توجه به مکانیک کوانتومی، احتمال اینکه هر ذره‌ای در هر جایی از جهان باشد، محدود است و البته هنگامی که صحبت از فاصله‌ای حقیقی نسبت به مسیر مورد انتظار برای یک ذره می‌شود، این احتمال بسیار بسیار اندک است.

با این حال، وقتی ذره با یک مانع نسبتاً کوچک مواجه می‌شود (تقریبا عرضی برابر ۱-۳ نانومتر)، یعنی مانعی که بر اساس محاسبات سنتی، ذره نمی‌تواند از آن عبور کند، احتمال اینکه ذره از آن بگذرد، کاملاً قابل ملاحظه است. این موضوع را می‌توان با استفاده از اصل عدم قطعیت هایزنبرگ توضیح داد. این اصل، میزان اطلاعاتی که می‌توان از ذره به دست آورد را محدود می‌کند. یک ذره می‌تواند از سیستمی که در آن عمل می‌کند، انرژی «قرض» بگیرد، از این انرژی برای عبور از مانع استفاده کند و سپس دوباره آن را از دست بدهد.

تونل‌زنی کوانتومی در بسیاری از فرایندهای فیزیکی وجود دارد، مثلاً واپاشی پرتوزا یا گداخت هسته‌ای که در خورشید رخ می‌دهد. همچنین از آن در بعضی ترکیبات الکتریکی استفاده می‌شود. حتی نشان داده شده است که در آنزیم‌های سیستم‌های بیولوژیکی نیز، این فرایند اتفاق می‌افتد. برای نمونه، آنزیم گلوکز اکسیداز که واکنش گلوکز و آب اکسیژنه را تسریع می‌کند، شامل تونل‌زنی کوانتومی یک اتم کامل اکسیژن می‌شود. همچنین، تونل‌زنی کوانتومی، بخشی کلیدی از میکروسکوپ تونلی روبشی محسوب می‌شود. میکروسکوپ تونلی روبشی اولین دستگاهی بود که تصویربرداری از تک‌تک اتم‌ها و دستکاری در آن‌ها را ممکن ساخت. این دستگاه با سنجش ولتاژ یک جسم بسیار نوک تیز عمل می‌کند، به این گونه که ولتاژ، هنگام نزدیک شدن به یک سطح، به علت تأثیر تونل‌زنی الکترون‌ها از خلاء میان خودشان (مشهور به «منطقه‌ی ممنوعه») دچار تغییراتی می‌شود. همین مسئله موجب می‌گردد که دستگاه، حساسیت لازم برای تهیه‌ی تصاویر با رزولوشن بسیار بالا را پیدا کند. همچنین، به دستگاه این امکان را می‌دهد که با ایجاد یک جریان از طریق جسم نوک تیز هادی، اتم‌ها را به حرکت درآورد.

۳- رشته‌های کیهانی

رشته-کوانتومی

بلافاصله بعد از مهبانگ، جهان بسیار آشفته و بی‌نظم بود. و این یعنی تغییرات کوچک و نقصان‌ها، باعث دگرگونی ساختار کلی جهان نمی‌شدند. اما وقتی جهان انبساط یافت، سرد شد، و از حالت آشفته به حالت منظم دست پیدا کرد، به نقطه‌ای رسید که نوسانات بسیار کوچک، دگرگونی‌های عظیمی را سبب شدند.

این موضوع را می‌توان با هموار چیدن کاشی‌ها روی زمین مقایسه کرد. وقتی یک کاشی را کج می‌گذاریم، باقی کاشی‌ها نیز از‌‌ همان الگو پیروی خواهند کرد. به این ترتیب، یک ردیف از کاشی‌ها کج خواهد شد. این مثال را می‌توان به اجرامی تعمیم داد به نام رشته‌های کیهانی (یا ریسمان‌های کیهانی) که ناصافی‌هایی بسیار نازک و بسیار طویل در ظاهر فضا-زمان هستند. این رشته‌های کیهانی توسط بسیاری از مدل‌های جهانی پیش‌بینی شده‌اند، همچون مدل نظریه‌ی رشته‌ای (نظریه‌ی ریسمان) که در آن دو نوع «رشته» با یکدیگر نامرتبط می‌باشند. در صورت وجود این رشته‌ها، هر رشته باید به نازکی یک پروتون باشد، اما با جرمی غیر قابل تصور. به همین دلیل، یک رشته‌ی کیهانی به طول ۱.۵ کیلومتر، می‌تواند وزنی برابر کره‌ی زمین داشته باشد. البته این رشته دارای جاذبه نیست و تنها تأثیری که بر اجسام اطرافش دارد، تغییراتی است که در شکل فضا-زمان ایجاد می‌کند. از این رو، یک رشته‌ی کیهانی، اساساً، تنها یک «چین خوردگی» است بر چهره‌ی فضا-زمان.

گفته می‌شود رشته‌های کیهانی به طرزی باورنکردنی طولانی هستند، چیزی در حد و اندازه‌ی هزاران کهکشان. در حقیقت، مشاهدات و شبیه‌سازی‌های جدید نشان می‌دهند که یک شبکه از رشته‌های کیهانی، در سراسر گیتی گسترش یافته است. زمانی گمان می‌رفت این‌‌ همان چیزی است که باعث شکل‌گیری کهکشان‌ها در مجموعه‌های اَبَرخوشه‌ای شده، اما این ایده از آن زمان، کنار گذاشته شده است. مجموعه‌های ابرخوشه‌ای از رشته‌هایی به هم پیوسته از کهکشان‌ها تشکیل شده که طولشان به یک میلیارد سال نوری می‌رسد. به دلیل تأثیرات منحصر به فرد رشته‌های کیهانی بر فضا-زمان هنگام نزدیک کردن دو رشته، معلوم شده است که احتمالاً می‌توان از آن‌ها برای سفر در زمان استفاده کرد، همچون بسیاری از موارد درج شده در این لیست. علاوه بر این، رشته‌های کیهانی، امواج گرانشی بسیار پرقدرتی تولید می‌کنند. قدرت این امواج از تمام منابع شناخته شده در جهان بیشتر است. ردیاب‌های برنامه‌ریزی شده‌ی جدید برای امواج گرانشی جهت یافتن همین امواج طراحی شده‌اند.

۲- علیت معکوس پادماده

علیت-معکوس-پادماده

پادماده، برعکس ماده است. یعنی جرم برابری دارد اما بار الکتریکی آن مخالف ماده است. یکی از نظریه‌هایی که دلیل وجود پادماده را توضیح می‌دهد، توسط ریچارد فاینمن، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، و جان ویلر ارائه شد. اساس نظریه‌ی این دو دانشمند، ایده‌ای بود که می‌گفت سامانه‌های فیزیکی باید برگشت‌پذیری زمانی داشته باشند. برای مثال، اگر مدارهای منظومه‌ی شمسی ما به عقب برگردانده شوند، باید از‌‌ همان قوانینی تبعیت کنند که در صورت کشیده شدن به جلو.

این نظریه موجب به وجود آمدن این باور شد که پادماده،‌‌ همان ماده‌ی عادی است که در زمان به عقب بازگشته است. به این ترتیب می‌توان توضیح داد که چرا پادذره‌ها بار الکتریکی مخالف دارند. اگر یک الکترون، با جلو رفتن زمان دفع شود، پس با بازگشت زمان به عقب، دافعه باید به جاذبه تبدیل گردد. به این ترتیب معلوم می‌شود چرا ماده و پادماده یکدیگر را خنثی می‌کنند. این گونه نیست که دو ذره با هم برخورد کرده یکدیگر را نابود کنند؛ بلکه، یک ذره متوقف می‌شود و در زمان به عقب بازمی گردد. وقتی در یک خلأ، یک جفت ذره‌ی مجازی، ایجاد شده و سپس از بین می‌روند، در واقع تنها یک ذره، چرخه‌ای بی‌پایان را تکرار می‌کند، در زمان جلو می‌رود، سپس به عقب بازمی گردد، بعد به جلو، و همین طور ادامه پیدا می‌کند.

اگرچه صحت این نظریه هنوز مورد بحث است، اما درنظر گرفتن پادماده، به عنوان ماده‌ای که در زمان به عقب برمی گردد، از لحاظ ریاضی، نتایجی مشابه با دیگر نظریه‌های سنتی‌تر به دست می‌دهد. زمانی که این نظریه برای نخستین بار مطرح شد، جان ویلر عنوان کرد که نظریه‌ی مذکور، پاسخی است به این پرسش که چرا تمام الکترون‌های جهان، خواص یکسانی دارند، پرسشی آن چنان بدیهی، که اغلب، نادیده گرفته می‌شد. به اعتقاد ویلر، در واقع تنها یک الکترون وجود دارد که در سراسر جهان به سرعت در حال حرکت است. این الکترون، از زمان مهبانگ تا پایان زمان را طی می‌کند و دوباره برمی گردد و این کار به دفعاتی شمارش ناپذیر ادامه می‌یابد.

اگرچه این ایده، بازگشت در زمان را شامل می‌شود، اما نمی‌توان از آن برای فرستادن اطلاعات به گذشته استفاده کرد، چرا که ریاضیات این مدل، اجازه‌ی چنین کاری را نمی‌دهد. شما نمی‌توانید بخشی از پادماده را به تأثیر گذاشتن بر گذشته وادارید، زیرا در این صورت تنها می‌توانید گذشته‌ی خود پادماده را تغییر دهید، یعنی آینده‌ی خودتان را.

۱- قضایای ناتمامیت گودل

قضیه-ناتمامیت-گودل

در اینجا تنها با علم رو به رو نیستیم، بلکه مجموعه‌ای جالب توجه از قضایای ریاضی درباره‌ی منطق و فلسفه داریم که البته، در حالت کلی با علم مرتبط هستند. بر اساس این نظریه‌ها، که در سال ۱۹۳۱ توسط «کورت گودل» ثابت شدند، همراه با تمام مجموعه قوانین منطقی، به جز ساده‌ترین آن‌ها، همواره گزاره‌هایی هستند که تصمیم‌ناپذیراند، یعنی به دلیل ماهیت خودارجاعی اجتناب‌ناپذیر هر سامانه‌ی منطقی که حتی اندکی پیچیدگی دارد، نمی‌توان درست یا نادرست بودن این گزاره‌ها را اثبات کرد. به نظر می‌رسد این بدان معناست که هیچ سامانه‌ی (سیستم) بزرگ ریاضی نمی‌تواند درست یا نادرست بودن تمام گزاره‌ها را اثبات کند.

یک گزاره‌ی تصمیم‌ناپذیر را می‌توان حالت ریاضی گزاره‌ای همچون «من همیشه دروغ می‌گویم» در نظر گرفت. از آنجایی که گزاره‌ی یاد شده، به زبانی ارجاع می‌یابد که برای توصیف آن به کار رفته است، نمی‌توان گفت درست است یا نه. با این حال، نیازی نیست یک گزاره‌ی تصمیم‌ناپذیر لزوماً به صورت آشکار خود-ارجاع باشد تا آن را تصمیم‌ناپذیر بنامیم. نتیجه‌ی اصلی قضایای ناتمامیت گودل، این است که تمام سامانه‌های منطقی، دارای گزاره‌هایی هستند که اثبات یا عدم اثبات آن‌ها ممکن نیست؛ بنابراین حتماً تمام سامانه‌های منطقی، «ناتمام» هستند.

دلالت‌های فلسفی این قضایا، بسیار گسترده است. این مجموعه، بیان می‌کند که در فیزیک، «نظریه‌ی همه چیز» می‌تواند امکان‌پذیر باشد، چون هیچ مجموعه قوانینی وجود ندارد که بتواند برای تمام رویداد‌ها و پیامد‌ها، توضیحی ارائه کند. همچنین، بر این اساس، می‌توان گفت که از لحاظ منطقی، «اثبات» مفهومی است ضعیف‌تر از «درست»؛ چنین مفهومی برای دانشمندان مغشوش کننده است زیرا به این معناست که همیشه چیزهایی خواهند بود که علی‌رغم درست بودن، قابل اثبات نیستند. از آنجایی که این قضایا، در مورد رایانه‌ها نیز مصداق دارند، می‌توان نتیجه گرفت که ذهن ما نیز ناتمام است و اینکه مسائلی وجود دارند که ما هرگز نخواهیم دانست، از جمله اینکه آیا ذهن ما نامتناقض است یا نه (یعنی آیا استدلالات ما، تناقضات نادرست را دربرمی گیرد یا خیر).

دومین قضیه‌ی ناتمامیت گودل می‌گوید هیچ سامانه‌ی نامتناقضی نمی‌تواند نامتناقض بودن خود را ثابت کند، یعنی هیچ عقل سالمی نمی‌تواند سالم بودن خود را ثابت کند. همچنین، از آنجایی که‌‌ همان قانون می‌گوید هر سامانه‌ای که بتواند نامتناقض بودن خود را ثابت کند، حتماً متناقض است، پس هر عقلی که بتواند سالم بودن خود را ثابت کند، بی‌عقل و مجنون است.

افتضاح! بد! بد نیست! خوب! عالی!
۵٫۹% ۵٫۹% ۱۱٫۸% ۲۳٫۵% ۵۲٫۹%
درباره : طیور

پول‌نیوزیک هنرمند قصد دارد نمایشگاه نقاشی خود را با نام «پیغام ماهی‌ها» در گالری شکوه برگزار کند.

عدنان مصلایی ـ هنرمند نقاش ـ در گفت‌وگویی اظهار کرد: نقاشی باید مانند شعر یا هنر دیگری از عمق جان و در لحظه خلق شود. من تا به حال برای جلوگیری از پراکنده‌کاری، جرقه فکری را به یک خط فکری تبدیل می‌کنم تا بدانم چه می‌کنم و بیننده نیز زوایای مختلف این نگاه را دنبال کند.

نامی که از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده

او با بیان اینکه نام «پیغام ماهی‌ها» از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده است درباره این مجموعه نقاشی گفت: از دیرباز ماهی نمادی از پاکی یا سیر تحول معنوی بوده است، ماهی در سفره هفت‌سین نیز نشان از انرژی و سرزندگی است. از دست رفتن خیلی چیزها مانند زمان، طبیعت و گذشته برایمان مهم بوده است با تمرکز بر ماهی انتخاب شد و این مجموعه شکل گرفت.

مصلایی درباره تکنیک نقاشی‌هایش گفت: بعضی ایده‌ها ظرفیت‌های خودش را با رنگ و روغن نشان می‌داد و بعضی با آبرنگ. من هم به خود ایده اجازه دادم تکنیک را انتخاب کند. در انتخاب بعضی ایده‌ها مردد ماندم و در نتیجه با هر دو تکنیک اجرا کردم.

نامی که از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده

او با بیان اینکه تکنیک آبرنگ، تکنیک سختی است خبر داد: دی ماه اساتید آبرنگ نمایشگاهی را با نام «رنگاب» برگزار خواهند کرد که اوج شاهکار توانایی و لطافت آبرنگ را آنجا می‌توان دید.

این نقاش همچنین درباره اقتصاد هنر اظهار کرد: امیدوارم همین‌طور که گالری‌ها در حال زیاد شدن هستند تعداد علاقه‌مندان به خرید آثار هنری هم رو به ازدیاد باشند. با توجه به نرخ ارز، بازارهای جهانی بسیار برای هر دو طرف می‌تواند سودآور باشد.

نمایشگاه نقاشی «پیغام ماهی‌ها» ۲۵ تا ۳۰ آبان‌ماه در گالری شکوه برگزار می‌شود.

نامی که از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده

درباره : طیور
صفحات سایت